RSS

Tag Archives: νέες καλλιέργειες

Καλλιέργεια …κάτω από το έδαφος!!!

Ιάπωνες επιστήμονες, έχουν καταφέρει να καλλιεργήσουν περισσότερα από 100 διαφορετικά αγροτικά προϊόντα, από ρύζι και σιτάρι μέχρι φρούτα και οπωροκηπευτικά, αποκλειστικά με τεχνητό φως! Η επαναστατική μέθοδος, η οποία ενώνει τον παραδοσιακό τρόπο καλλιέργειας με την πιο εκλεπτυσμένη μορφή της τεχνολογίας, ξεκίνησε να εφαρμόζεται το 2005 στα περίχωρα του Τόκιο.

Μετά από επτά χρόνια ερευνών, τα θερμοκήπια με το τεχνητό φως προκρίνονται από τα Ηνωμένα Εθνη ως η πιο ενδεδειγμένη λύση για το επισιτιστικό πρόβλημα του πλανήτη, καθώς οι Ιάπωνες επιστήμονες κατάφεραν να επιτύχουν κάτι που μέχρι πρότινος θεωρείτο αδύνατον. Στην ουσία, οι ερευνητές έχουν κατορθώσει να… προσομοιώσουν το ηλιακό φως, αλλά και τις ατμοσφαιρικές συνθήκες ενός χωραφιού!

Τα τελευταία χρόνια, ο τεχνητός φωτισμός χρησιμοποιείται σε ανθοκομικά θερμοκήπια, τα οποία βασίζονται κυρίως σε θερμικούς λαμπτήρες που δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για τη μαζική παραγωγή λουλουδιών σε χώρες με ψυχρό κλίμα. Οι Ιάπωνες επιστήμονες κατάφεραν να πάνε τη μέθοδο του τεχνητού φωτισμού… έναν αιώνα μπροστά. Τα δικά τους θερμοκήπια δεν μιμήθηκαν μόνο τη θερμότητα ή το φως που παράγει ο ήλιος, αλλά και όλες τις ιδιότητες του ηλιακού φωτός, όπως την ηλιακή ακτινοβολία ή τις τριών ειδών υπέρυθρες ακτίνες που εκπέμπονται στον πλανήτη μας από το κεντρικό ουράνιο σώμα του ηλιακού μας συστήματος.

by Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , ,

Καλλιεργώντας… με την τεχνολογία!!!

 

Οι νέοι και οικολογικοί τρόποι καλλιέργειας βρίσκουν σύμμαχο στις νέες τεχνολογίες. Τα ζιζάνια σε χωράφια και κήπους θα μπορούν μελλοντικά να εξουδετερώνονται με ακτίνες λέιζερ.

Ο πιο γνωστός τρόπος καταπολέμησης των ανεπιθύμητων ζιζανίων είναι με τη χρήση φυτοφαρμάκων, τα οποία θεωρούνται βλαβερά για τα φυτά αλλά και τον ανθρώπινο οργανισμό, ενώ και η τιμή τους είναι συχνά ιδιαίτερα «τσουχτερή».

Εναλλακτικές λύσεις για την καταπολέμηση των επιβλαβών ζιζανίων φιλοδοξεί να δώσει μία ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου Leipniz και του Κέντρου Λέιζερ στο Ανόβερο. Οι έρευνές τους επικεντρώνονται σε μεθόδους εξουδετέρωσης των «εισβολέων» με ακτίνες λέιζερ. Έχει στόχο την κατασκευή μικρών ρομπότ και μη επανδρωμένων ιπτάμενων συσκευών που θα κάνουν το απαραίτητο ξεκαθάρισμα του αγρού σημαδεύοντας και εξουδετερώνοντας τα ζιζάνια από τη ρίζα τους.

Ωστόσο είναι δύσκολη η χρήση λέιζερ σε μεγάλα χωράφια.

Ακόμη πρέπει να διασφαλιστεί ότι τα ρομπότ θα μπορούν να ξεχωρίζουν την καλλιέργεια από τα βλαβερά φυτά, ώστε να μην χρησιμοποιούν άκριτα τις ακτίνες λέιζερ εναντίον όλων.

Η χρήση ακτινών λέιζερ μπορεί σύντομα να επεκταθεί σε θερμοκήπια και γεωργικές σχολές. Σε μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις ωστόσο πρέπει να ξεπεραστούν ακόμη αρκετά προβλήματα. Η προσαρμογή των μικρών ρομπότ πάνω σε τρακτέρ ή σε αγροτικές μηχανές δε διασφαλίζει την απαραίτητη σταθερότητα και ακρίβεια κατά τη στόχευση, εξαιτίας των υπερβολικών κραδασμών.

Η μέθοδος των ακτινών λέιζερ κατά των ζιζανίων παρουσιάζει κατά τους επιστήμονες ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους υδροβιότοπους, όπου η χρήση ζιζανιοκτόνων είναι αυστηρά απαγορευμένη.

By Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , , ,

Κάνναβη…μήπως είναι μια λύση στην κρίση;

Σύμφωνα με έναν μύθο ο πρίγκιπας Σιντάρτα που αργότερα έγινε Βούδας, δηλαδή ένας «φωτισμένος», έφτασε στην κατάσταση αυτή, γιατί επί έξι χρόνια έτρωγε μόνο σπόρους κάνναβης.

Δεν ήξερα ότι οι σπόροι της κάνναβης περιέχουν, αμέσως μετά τη σόγια, το υψηλότερο ποσοστό πρωτεϊνών στο φυτικό βασίλειο και ότι είναι άριστο διατροφικό μέσο, ούτε ότι η βιομάζα της κάνναβης δίνει μεθανόλη και υγρό καύσιμο που ανταγωνίζεται το πετρέλαιο, τον άνθρακα ή την πυρηνική ενέργεια, με ανυπολόγιστα ευεργετικές συνέπειες για το περιβάλλον. …

Σε αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η κατοχή και η εμπορία σπόρων κάνναβης δεν θεωρείται ποινικό αδίκημα, αφού δεν περιέχουν την ουσία τετραϋδροκανναβινόλη, η οποία θεωρείται υπεύθυνη για τις ψυχοτρόπες ιδιότητες του φυτού.

Η σύνθεση των πρωτεϊνών των σπόρων της κάνναβης είναι μοναδική στο φυτικό βασίλειο, Οι σπόροι της περιέχουν αμινοξέα σε ιδανικές αναλογίες και παρέχουν στον οργανισμό δομικά υλικά για τη σύνθεση πρωτεϊνών που ενισχύουν το αμυντικό του σύστημα …

Οι σπόροι της κάνναβης αποτελούν ένα βασικό διατροφικό μέσο, στο οποίο περιέχονται φυτικές πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας και αμινοξέα που ενισχύουν το αμυντικό του σύστημα απέναντι σε διάφορους λοιμογόνους παράγοντες. … (πιστεύεται ότι θεραπεύει πολλές ασθένειες , ακόμη κ κάποια ήδη καρκίνου)

Μέχρι το 1800, το λάδι από τους σπόρους της κάνναβης κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κατανάλωσης φωτιστικού λαδιού …

Ενώ οι σπόροι της κάνναβης αποτελούν ένα βασικό διατροφικό μέσο, στο οποίο περιέχονται φυτικές πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας και αμινοξέα που ενισχύουν το αμυντικό του σύστημα απέναντι σε διάφορους λοιμογόνους παράγοντες. …

Οι Σπόροι Κάνναβης μπορούν να φυτευτούν υπαίθρια κάτω από τον ήλιο…

Στο βόρειο ημισφαιρίο οι Σπόροι Κάνναβης φυτεύονται συνήθως στα τέλη Μαΐου ή του στις αρχές Ιουνίου, έτσι ώστε οι εγκαταστάσεις μπορούν να έχουν πλήρεις τέσσερις μήνες της επέκτασης …

Για χιλιάδες χρόνια, όλα σχεδόν τα χρώματα και τα βερνίκια που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος παράγονταν απ την κάνναβη ή περιείχαν λάδι από τους σπόρους της …

Καννάβεως φυτά που καλλιεργούνται για βιομηχανική χρήση και η συγκομιδή για τους ίνες, σπόροι, έλαια και άλευρα …

Στην Ελλάδα όπως και στις περισσότερες χώρες του κόσμου η κατοχή σπόρων ινδικής κάνναβης είναι απολύτως νόμιμη …

Τα είδη της κάνναβης, αν και μοιάζουν μορφολογικά μεταξύ τους, παρουσιάζουν και σημαντικές διαφορές με κυριότερη την διαφορετική περιεκτικότητα του κάθε είδους σε ορισμένες δραστικές ουσίες, όπως είναι τετραϋδροκανναβινόλη (ΤHC) – η ψυχοδραστική ουσία της κάνναβης. …

Όταν, στη δεκαετία του ’30, οι νέες τεχνικές θερισμού και επεξεργασίας της κάνναβης έγιναν διαθέσιμες και οικονομικά ανεκτές, ο δρόμος για την μαζική πλέον παραγωγή κάνναβης άρχισε να ανοίγει …

Γιατί α) η κάνναβη, σε αντίθεση με τα δέντρα του δάσους, αυτοανανεώνεται κάθε χρόνο και β) από κάθε 1 στρέμμα κάνναβης παράγεται πολτός κυτταρίνης ίσος μ αυτόν που βγαίνει από 4,1 στρέμματα άλλων δέντρων …

Η ινδική κάνναβη είναι μια άγρια ποικιλία του φυτού, που αποτελεί και τη συνηθέστερη ποικιλία του φυτού που καλλιεργείται παράνομα με σκοπό την παραγωγή ναρκωτικών ουσιών, λόγω της μεγαλύτερης περιεκτικότητάς της σε κανναβινοειδή σε σχέση με την ήμερη κάνναβη που είναι καταλληλότερη για βιομηχανικές εφαρμογές. …

Η κάνναβη είναι φυτό του γένους των κνιδωδών, περιλαμβάνει ένα μόνο είδος, την Κάνναβη την ήμερη (Cannabis sativa) και υπάρχει στη φύση σε περισσότερες από εκατό παραλλαγές (cannabis indica, cannabis ruderalis, κ.α.), που διαφέρουν μεταξύ τους κυρίως ως προς την περιεκτικότητά τους σε ορισμένες δραστικές ουσίες …

Για ολόκληρες χιλιετηρίδες η κάνναβη έπαιζε καθοριστικό ρόλο στην επιβίωση του ανθρώπου ως πηγή ενέργειας, διατροφής, και ένδυσης και ως θεραπευτικό και ευφορικό μέσο …

Σε ένα μικρό χωριό της Ισπανίας ,την Καταλωνίας οι αρχές προσπαθούν να μετατρέψουν τις κοινοτικές εκτάσεις σε φυτείες ινδικής κάνναβης και να βρουν έτσι την λύση στα οικονομικά προβλήματα ,τα χρέη και την ανεργία.

Στον σύλλογο θα παραχωρηθούν 70 στρέμματα για καλλιέργεια.

Ο δήμαρχος της Ρασκέρα Μπερνάτ Πελίζα, που ανήκει στο Καταλανικό Δημοκρατικό Αριστερό κόμμα, θεωρεί την κίνηση αυτή ως ευκαιρία “παραγωγής πλούτου και δημιουργίας θέσεων εργασιας”, με τους αντιπάλους του να φοβούνται ότι το χωριό τους θα μετατραπεί σε άνδρο παρανομίας και εμπόρων ναρκωτικών.

Προσθέτει δε πως “το προϊόν θα κατευθύνεται αποκλειστικά σε μέλη του συλλόγου και δεν θα είναι μόνο κάνναβη, αλλά θα γίνεται εναλλαγή καλλιεργειών μαζί με δημητριακά και σακχαροκάλαμο”.

Ο Σύλλογος Κάνναβης για Προσωπική Χρήση της Βαρκελώνης, μέλος ενός αναδυόμενου κινήματος συλλόγων μαριχουάνας στη χώρα, θα καταβάλλει στη Ρασκέρα 650.000 Ευρώ ετησίως για να μπορεί να καλλιεργεί στις εκτάσεις της.

Οι Αρχές της Ρασκέρα υποστηρίζουν πως θα δημιουργηθούν 40 θέσεις εργασίας, ενώ η κοινότητα θα μπορέσει να αποπληρώσει τα δάνεια ύψους 1,3 εκατ. Ευρώ που τη βαρύνουν σε διάστημα δύο ετών.

Η συμφωνία θα μετατρέψει τη μικρή ισπανική πόλη, από παραδοσιακό παραγωγό ελιάς, αμυγδάλου και κτηνοτροφικών προϊόντων σε έναν από τους μεγαλύτερους νόμιμους προμηθευτές κάνναβης στην Ευρώπη.

By Anna Halkia

 

 

Ετικέτες: , , , , , , ,

Ενεργειακά φυτά

 Μίσχανθος…ένα ενεργειακό καλλωπιστικό φυτό

Στην Ευρώπη ήρθε ως καλλωπιστικό φυτό από τη νοτιανατολική Ασία όπου κατάγεται. Στη συνέχεια η ζωηρή βλάστηση και η   πλούσια παραγωγή βιομάζας το   έκαναν αντικείμενο μελέτης ως ενεργειακό   φυτό. Στη χώρα μας καλλιεργείται ακόμα πειραματικά.

Ο μίσχανθος είναι ένα πολυετές   αγρωστώδες φυτό. Καλλιεργείται για την πλούσια βιομάζα του, η οποία μετά από συμπίεση συσσωματώνεται και   παράγεται στερεό καύσιμο (πελέτες), το οποίο με την καύση του παράγει   θερμότητα ή ηλεκτρική ενεργεία.

Ο   πολλαπλασιασμός του μίσχανθου   γίνεται κυρίως με ριζώματα.

Φυτεύεται τον Απρίλιο όταν η θερμοκρασία εδάφους ξεπεράσει τους 10ο C, σε βάθος 3-6 εκατοστά, περίπου1.500 φυτά ανά στρέμμα.

Ο μίσχανθος είναι φυτό θερμών κλιμάτων και γι’ αυτό απαιτεί υψηλές θερμοκρασίες για την άριστη ανάπτυξή του.Ο μίσχανθος, όπως και ο αραβόσιτος, είναι φυτά, τα οποία είναι πιο αποδοτικά στο να μετατρέπουν την ηλιακή ακτινοβολία σε βιομάζα.

Το νερό είναι σημαντικό για την ανάπτυξη του μίσχανθου.

Οι αποδόσεις είναι περίπου στους 2,5 τόνους ξηράς ουσίας ανά στρέμμα. Η καλλιέργεια έχει διάρκεια ζωής περισσότερο από 15 χρόνια και οι απαιτήσεις της είναι ελάχιστες μετά τα δυο πρώτα χρόνια εγκατάστασης.

By Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , ,

Λούπινα

 

 

Το λούπινο είναι ένα άγριο χόρτο ,και κατά την αρχαιότητα, ο Διοσκουρίδης, θεμελιωτής της φαρμακολογίας, ξεχώριζε δύο είδη ένα γλυκό και ένα πικρό.

Ο Αθηναίος λέει ότι τα λούπινα είναι, σαν τα ρεβίθια, μια τροφή για τους πεινασμένους. Ακόμη και στον 19ο αιώνα, οι κάτοικοι της Μάνης, που ξεχώριζαν για τη φτώχεια τους, ήταν γνωστοί σαν «λουπινοφάγοι».

Για την πικρή γεύση του λούπινου υπάρχει μια ιστορία που αποδίδεται στον Ζήνωνα από το Κίτιο, που ήταν ο θεμελιωτής της Στωικής σχολής. Σύμφωνα με αυτή την ιστορία, ο Ζήνων σύγκρινε τον εαυτό του με ένα λούπινο που ξεπικραίνει όταν μουσκεύει σε υγρό, όπως και ο ίδιος γινόταν πιο ευγενικός όταν έπινε κρασί.

Τα λούπινα ήταν και η ειδική τροφή των επισκεπτών του Νεκρομαντείου στον Αχέρωντα, σαν προετοιμασία για την επικοινωνία τους με τους νεκρούς. Ορισμένα αλκαλοειδή, που περιέχουν τα λούπινα, προκαλούν έκσταση και ελλάτωση των αισθήσεων, όπως το ήθελαν οι μάντεις για να επιτύχουν την επικοινωνία με τις ψυχές των πεθαμένων.

Στα χωριά της Μάνης η σπορά του λούπινου γινόταν τον Νοέμβριο και η συγκομιδή τον Ιούλιο μήνα. Διαμορφωνόταν στο χωράφι ένας χώρος σαν αλώνι και εκεί γινόταν το «κοπάνισμα» με διχάλα για να απελευθερωθεί ο καρπός από το φλοιό, ακολουθούσε το λίκνισμα για να ξεχωρίσει ο καρπός και στη συνέχεια η μεταφορά του στο σπίτι. Τον Αύγουστο σε καζάνια πλάι στη θάλασσα έβραζαν τα λούπινα τα έβαζαν σε λιναρένιες σακκούλες και επί οκτώ ημέρες παρέμεναν οι σακούλες με τα λούπινα στη θάλασσα, ώστε να ξεπικρίσουν. Στη συνέχεια τα άπλωναν στη γη να ξεραθούν με τη βοήθεια του ήλιου και τα αποθήκευαν.

Οι φλοιοί, τα τσόφλια, τα «λουβιά» όπως τα ονομάζουν αποτελούσαν τροφή για τα αιγοπρόβατα. Υπάρχουν μερικοί λάτρεις του λούπινου που καλλιεργούν ακόμη. Τα λούπινα είναι πολύ νόστιμη τροφή σε χλωρή μορφή, δηλ. μόλις ξεπικρίσουν και χωρίς να ξεραθούν στον ήλιο.

Σε περιοχές µε χωράφια φτωχά, χωρίς δυνατότητα ποτίσµατος και µε δροσερό καιρό, ταιριάζει η καλλιέργεια γλυκών λούπινων.

Σε πολύ καλές συνθήκες η απόδοση µπορεί να φθάσει έως και 500 κιλά καρπό το στρέµµα.

 

By Anna Halkia

 

 

Ετικέτες: , , , , ,

Βιολογική μηδική

Η κοινή μηδική είναι ένα πολυετές ψυχανθές φυτό(5–6 έτη) που κατάγεται από τη Νοτιοδυτική Ασία και συγκεκριμένα από την περιοχή του Ιράν, Ιράκ και Τουρκμενιστάν.

Στην Ελλάδα ήρθε κατά τους Ελληνοπερσικούς πολέμους, τον 5ο αιώνα π.Χ.

Η μηδική είναι το σπουδαιότερο χορτοδοτικό φυτό σε παγκόσμια κλίμακα, γεγονός που οφείλεται στην υψηλή θρεπτική του αξία. Το χόρτο της μηδικής είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, ανόργανα άλατα και βιταμίνες.

Χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή στα σιτηρέσια βοοειδών, αιγοπροβάτων, χοίρων και πουλερικών, με τον περιορισμό ότι μπορεί να προκαλέσει τυμπανισμό στα μηρυκαστικά εφόσον καταναλωθεί χλωρή.

Καλλιεργητικές απαιτήσεις: Η μηδική χαρακτηρίζεται από ευρεία προσαρμοστικότητα και μπορεί να καλλιεργηθεί σε περιοχές με ποικίλες κλιματικές συνθήκες. Όμως προσαρμόζεται καλύτερα σε περιοχές με ήπιο χειμώνα και ζεστό καλοκαίρι. Απαιτεί σημαντικές ποσότητες νερού για την ανάπτυξή της και για το λόγο αυτό θεωρείται απαραίτητη η άρδευσή της όταν καλλιεργείται σε ξηρές περιοχές.

Επίσης μπορεί να καλλιεργηθεί και σε ορεινές περιοχές επειδή αντέχει αρκετά στο κρύο. Όσον αφορά τις εδαφικές της απαιτήσεις, η μηδική παρουσιάζει μεγάλη προσαρμοστικότητα.

Ως ψυχανθές φυτό, η μηδική έχει την ικανότητα να δεσμεύει άζωτο και επομένως η καλλιέργειά της δεν είναι απαιτητική σε αζωτούχο λίπανση. Επιπλέον, λόγω της αζωτοδεσμευτικής ικανότητάς της καθώς και του εκτεταμένου ριζικού της συστήματος, βοηθά στη βελτίωση της δομής του εδάφους και στον εμπλουτισμό του με θρεπτικά στοιχεία.

Η απόδοση της συμβατικής καλλιέργειας μηδικής φτάνει κατά μέσο όρο τα 1366 κιλά/στρέμμα. Ενώ η απόδοση της βιολογικής μηδικής φτάνει τα 1245 κιλά/στρέμμα.

Όσον αφορά την τιμή παραγωγού, για τη βιολογική μηδική, φτάνει κατά μέσο όρο τα 0,2 €/κιλό και η συμβατική μηδική (0,17 €/κιλό).

Το μέσο κόστος παραγωγής της βιολογικής μηδικής φτάνει τα 206,5 €/στρέμμα.

Κέρδος βιολογικής και συμβατικής μηδικής: Η μέση ακαθάριστη τιμή ανά στρέμμα βιολογικής μηδικής ανέρχεται στα 317,8 € αυξημένη κατά 28,87% σε σχέση με αυτή της συμβατικής (246,18 €).

by Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , ,

Κενάφ:ένα φυτό που παράγει ποιοτικό …χαρτί

Το φυτό αυτό είναι άγνωστο στην Ελλάδα, έχει όμως μεγάλη δυναμική παραγωγής βιομάζας και θα μπορούσε να συνεισφέρει σημαντικά στη νέα γεωργική προοπτική της χώρας μας, καθώς παράγει άριστο δημοσιογραφικό χαρτί.

Στην εναλλακτική γεωργία χαμηλών εισροών που πρέπει να υιοθετήσει και η χώρα μας, είναι αναγκαία η εισαγωγή νέων συστημάτων καλλιεργειών που θα ελαχιστοποιούν το κόστος παραγωγής και που θα αποδίδουν μεγάλη προστιθέμενη αξία τόσο για παραγωγή τροφής όσο και για παραγωγή ενέργειας ή άλλων βιομηχανικών προϊόντων.

Ένα τέτοιο φυτό είναι και το κενάφ , είναι ετήσιο φυτό θερμών περιοχών, συγγενές με το βαμβάκι, την μπάμια και τον ιβίσκο. Καλλιεργείται σε μεγάλο εύρος εδαφο-κλιματικών συνθηκών και, λόγω των περιορισμένων απαιτήσεών του συγκριτικά με άλλα βιομηχανικά φυτά, μπορεί να συμπεριληφθεί στην αμειψισπορά των μονοκαλλιεργειών.

Το κενάφ έχει μελετηθεί σε διάφορες χώρες ως πηγή φυτικών ινών και χαρτοπολτού για τη χαρτοβιομηχανία, στην παραγωγή διαφόρων προϊόντων, αλλά κυρίως για την παραγωγή δημοσιογραφικού χαρτιού άριστης ποιότητας, το οποίο παρουσιάζει άριστη κατακράτηση μελάνης, μεγάλη αντοχή στην τυπογραφική πρέσα μεγάλων ταχυτήτων και δεν κιτρινίζει.

Επίσης, λόγω των μειωμένων εισροών που απαιτεί το κενάφ, αποτελεί μια καλλιέργεια ιδιαίτερα φιλική προς το περιβάλλον και γι’ αυτό και οι ειδικοί επιστήμονες προτείνουν την εισαγωγή του κενάφ στις υπάρχουσες αμειψισπορές της χώρας μας.

Ακόμη δεν κοστίζει ακριβά και δεν έχει μεγάλα έξοδα λειτουργίας. Είναι εξαιρετικά παραγωγικό σε μικρό σχετικά χώρο και πολύ φιλικό προς το περιβάλλον, καθώς δεν ρυπαίνει.

Είναι δυνατό, δεν σκίζεται και δεν κιτρινίζει….

By Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , ,

Υδατοκαλλιέργεια

Η Υδατοκαλλιέργεια στην χώρα μας έχει αναπτυχθεί με ταχείς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια, και αρκετοί την χαρακτηρίζουν ως ‘γαλάζια επανάσταση’.

Οι θαλασσοκαλλιέργειες, τη δεκαετία του 80, έδωσαν εντυπωσιακά αποτελέσματα, με την παραγωγή φρέσκου και φθηνού ψαριού.

Όλες οι μονάδες πάχυνσης θαλάσσιων ψαριών λειτουργούν με τη μέθοδο εκτροφής των κλουβιών ανοικτής θάλασσας, σε απόσταση 1 με 4 km από την ξηρά, το βάθος του νερού είναι από 18 – 70 m και υπάρχει μεγάλη απόσταση (περίπου 2 km) μεταξύ τους.

Η μέθοδος αυτή θεωρείται ότι προκαλεί τις λιγότερες επιπτώσεις στο περιβάλλον .

Τα  εκκολαπτήρια θαλάσσιων ψαριών λειτουργούν σε παραλιακές περιοχές γεωργικής ζώνης. Η μονάδα εκτροφής γαρίδων είναι μοναδική στο είδος της στη Μεσόγειο λόγω της βιοτεχνολογίας που έχει αναπτύξει, και η εκτροφή γίνεται σε χερσαίες δεξαμενές.

Τα σημαντικότερα είδη θαλάσσιων ψαριών που καλλιεργούνται είναι η τσιπούρα ,τα μύδια ,τα στρείδια, το λαυράκι και ο ερυθρός τόνος. Σε μικρότερο βαθμό καλλιεργείται το μυτάκι , το φαγκρί και το λυθρίνι .

Η υδατοκαλλιέργεια γλυκού νερού χαρακτηρίζεται από μικρή παραγωγή και παρουσιάζει λιγότερες προοπτικές ανάπτυξης, σε σχέση με τη θαλάσσια υδατοκαλλιέργεια, βασικά λόγω της έλλειψης νερού.

Επικεντρώνεται στην καλλιέργεια ιριδίζουσας πέστροφας σε δεξαμενές, ως επί το πλείστον από μπετόν, με νερό πηγών και ρυακιών.

Επίσης, υπάρχουν και μικρές μονάδες παραγωγής διακοσμητικών ψαριών. Τα κυριότερα είδη που καλλιεργούνται είναι χρυσόψαρα και διακοσμητικοί κυπρίνοι.

Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά την υδατοκαλλιέργεια

Η πρώτη μορφή υδατοκαλλιέργειας που εφαρμόστηκε έγινε με την παγίδευση των άγριων υδρόβιων ζώων μέσα σε λιμνοθάλασσες, υδάτινες λεκάνες ή αβαθείς μικρές λίμνες, έτσι ώστε να είναι διαθέσιμα οποιαδήποτε στιγμή. Αυτή η μορφή εκτροφής χρονολογείται από τη νεολιθική εποχή,  4.000 χρόνια πριν.

Το δεύτερο στάδιο εξέλιξης της υδατοκαλλιέργειας είχε ως επίκεντρο την προσπάθεια να μην βασίζεται πλέον ο άνθρωπος αποκλειστικά στη φύση, αλλά να διαμορφώσει ένα υδάτινο περιβάλλον που να ευνοεί την ανάπτυξη πληθυσμών ιχθύων, μαλακίων και μαλακόστρακων.

Η πιο εξελιγμένη μορφή αυτής της υδατοκαλλιέργειας είναι η εκτροφή κυπρίνων σε λίμνες που εφαρμόστηκε στην Κίνα, για την οποία υπάρχει αναφορά στη διάσημη συνθήκη του Fan-Li που χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ.

Στην Ευρώπη είχαν αναπτυχθεί ήδη από τη ρωμαϊκή εποχή μέθοδοι διατήρησης των στρειδιών .

Οι τεχνικές ιχθυοκαλλιέργειας σε υδάτινες λεκάνες άρχισαν πάντως ουσιαστικά να αναπτύσσονται τον Μεσαίωνα, κατά κύριο λόγο μέσα στα μοναστήρια.

Η εκτροφή ιχθύων σε υφάλμυρο νερό χρονολογείται επίσης από τον Μεσαίωνα, όταν οι άνθρωποι άρχισαν να διαμορφώνουν κατάλληλα τις λιμνοθάλασσες και τις παράκτιες λίμνες έτσι ώστε να διατηρούν σε αυτές τα ψάρια που έφερνε το ρεύμα όπως λαβράκια, τσιπούρες και κέφαλους, συνήθως εναλλάξ με την παραγωγή αλατιού.

Αυτές οι αρχαίες πρακτικές υδατοκαλλιέργειας εφαρμόζονται ακόμη και σήμερα .

Η παραδοσιακή εκτατική ιχθυοκαλλιέργειας, εφαρμόζεται από τη Λαπωνία μέχρι την Σικελία και από το Kerry μέχρι τη Θράκη. Η παραδοσιακή εκτατική ιχθυοκαλλιέργεια συνίσταται ουσιαστικά στη συντήρηση των (φυσικών ή τεχνητών) λιμνών και των λιμνοθαλασσών κατά τρόπο ώστε να ευνοείται η ανάπτυξη της υδρόβιας πανίδας. Κάθε χειμώνα, τα ύδατα καθαρίζονται και εμπλουτίζονται με λιπάσματα ώστε να τονωθεί η υδρόβια βλάστηση και, κατά συνέπεια, να ενισχυθεί η παρουσία μικροοργανισμών, μικρών μαλακίων και μαλακόστρακων, προνυμφών και σκουληκιών που αποτελούν τη βάση της διατροφικής πυραμίδας των υδρόβιων ζώων.

Τα είδη που εκτρέφονται στις ιχθυοκαλλιέργειες γλυκού νερού είναι, η πέστροφα, ο αρκτοσαλβελίνος, το χέλι, το ποταμολάβρακο, η τούρνα και διάφορα είδη κυπρίνων, γατόψαρων, στουριονών, ποταμοκαραβίδων και βατράχων.

Η κογχυλιοκαλλιέργεια

Η κογχυλοκαλλιέργεια, δηλαδή η εκτροφή κοχυλιών, εξακολουθεί να αποτελεί δραστηριότητα εκτατικής εκτροφής. Βασίζεται σε εκπροσώπους των διαφόρων ειδών οι οποίοι γεννιούνται με φυσικό τρόπο. Η εκτροφή στρειδιών (οστρεοκαλλιέργεια) και μυδιών (μυτιλοκαλλιέργεια) είναι πολύ παλιές καλλιέργειες των οποίων οι ρίζες εντοπίζονται στην αρχαιότητα.

Στην Ευρώπη εκτρέφονται και άλλα είδη οστρακοειδών όπως τα κυδώνια, οι μεθύστρες, τα μεγάλα χτένια, και τα αυτιά της θάλασσας.

Η εκτροφή του κυδωνιού είναι πιο πρόσφατη σε σχέση με την εκτροφή στρειδιών και μυδιών. Ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980, όταν σταμάτησε να ενθαρρύνεται η αλιεία από την ακτή. Η αναπαραγωγή γίνεται με φυσικό τρόπο στις τοποθεσίες παραγωγής ή με ελεγχόμενο τρόπο στα εκκολαπτήρια. Για να μεγαλώσει, ο γόνος τοποθετείται μέσα σε λεκάνες στον πάτο δεξαμενών γεμάτων με θαλασσινό νερό .. Μετά από τρεις μήνες, τα νεαρά κυδώνια διασπείρονται στην παλιρροιακή ζώνη (Νορμανδία, Βρετάνη, Κανταβρία, Γαλικία) ή μέσα στις λιμνοθάλασσες (Poitou-Charentes, Emilia Romagna, Veneto), και συλλέγονται δύο χρόνια αργότερα.

Το μεγαλύτερο μέρος της ευρωπαϊκής παραγωγής προέρχεται από την Ιταλία.

Η ημι-εκτατική υδατοκαλλιέργεια

Η παραδοσιακή πολυκαλλιέργεια σε λίμνες και λιμνοθάλασσες εξελίσσεται διαρκώς προς περισσότερο συγκεκριμένους τρόπους παραγωγής που χαρακτηρίζονται ως ημι-εκτατική υδατοκαλλιέργεια. Οι παραγωγοί δεν αρκούνται πια στο να ενισχύουν τη φυσική ανάπτυξη της λίμνης ή της λιμνοθάλασσας, αλλά βοηθούν τη φύση εισάγοντας στις υδάτινες λεκάνες ιχθύδια που έχουν γεννηθεί σε εκκολαπτήρια και χορηγώντας συμπληρώματα διατροφής. Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εκτροφή κυπρίνων σε λίμνες.

Η ιχθυδιογονία εποικισμού

Στη φύση, τα ψάρια απελευθερώνουν πολύ μεγάλες ποσότητες αυγών εκ των οποίων μερικά μόνο, κατορθώνουν να ενηλικιωθούν αφού γλιτώσουν από τους θηρευτές, τις ασθένειες, την έλλειψη τροφής, τη ρύπανση, τα θερμικά σοκ, κτλ. Ο ρόλος του εκκολαπτηρίου δεν συνίσταται μόνο στη γονιμοποίηση των αυγών, αλλά και στον έλεγχο όλων των παραμέτρων που θα επιτρέψουν στον μέγιστο δυνατό αριθμό ατόμων να φτάσουν στο στάδιο της ενηλικίωσης, προκειμένου να ελευθερωθούν στο φυσικό περιβάλλον με καλές πιθανότητες επιβίωσης.

Η εντατική ιχθυοκαλλιέργεια σε γλυκά ύδατα

Οι εγκαταστάσεις εντατικής ιχθυοκαλλιέργειας σε γλυκά ύδατα αποτελούνται συνήθως από πολλές ορθογώνιες δεξαμενές από σκυρόδεμα, διαφόρων μεγεθών και βαθών, ώστε να καλύπτονται τα διάφορα στάδια ανάπτυξης των ιχθύων. Οι δεξαμενές αυτές τροφοδοτούνται μέσω ενός αυλακιού το οποίο συλλέγει το νερό του ποταμού στα ανάντη και το επιστρέφει στο ποτάμι στα κατάντη αφού πρώτα διέλθει από όλες τις δεξαμενές. Αυτό είναι το λεγόμενο σύστημα συνεχούς ροής.

Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, οι επιδόσεις της υδατοκαλλιέργειας παραμένουν περιορισμένες λόγω της ακατάλληλης ουσιαστικά τροφής, που αποτελούταν ως επί το πλείστον από μη μεταποιημένα κατάλοιπα ιχθύων.

Διαπιστώνεται ακόμη ότι κάθε είδος χρειάζεται όχι μόνο ειδική τροφή, αλλά και διαφορετική σε κάθε στάδιο της εξέλιξής του. Πολλές προνύμφες τρέφονται μόνο με ζωντανό πλαγκτόν, το οποίο πρέπει να παράγεται σε συνθήκες αιχμαλωσίας προστατευμένο από μικρόβια και ιούς. Το σύστημα συνεχούς ροής παραχωρεί σταδιακά τη θέση του στα συστήματα ανακυκλοφορίας του νερού.

Στα συστήματα αυτά, το νερό παραμένει σε κλειστό κύκλωμα και ανακυκλώνεται για να μπορεί να «ανακυκλοφορεί» στις δεξαμενές, μέσω ενός εκτεταμένου δικτύου σωληνώσεων.

Μεταξύ των πλεονεκτημάτων αυτού του συστήματος συγκαταλέγεται η απομόνωσή του από το εξωτερικό περιβάλλον, γεγονός που επιτρέπει τον έλεγχο όλων των παραμέτρων του νερού: θερμοκρασία, οξύτητα, αλατότητα και απολύμανση. Επιτρέπει ακόμη την επεξεργασία των οργανικών καταλοίπων πριν από την τελική απόρριψή τους στη φύση.

Το μειονέκτημα αυτού του συστήματος, πέρα από το κόστος της επένδυσης, είναι το ενεργειακό του κόστος και η εξάρτησή του από περίπλοκα τεχνολογικά συστήματα.

Η ανακυκλοφορία δεν είναι πρόσφατη ανακάλυψη. Χρησιμοποιείται από πολύ παλιά ήδη στα ενυδρεία και στα εκκολαπτήρια.

Η εντατική θαλασσοκαλλιέργεια

Τη δεκαετία του 1960 κάνει την εμφάνισή της στην Ιαπωνία μια σημαντική καινοτομία στον τομέα των ιχθυοκαλλιεργειών: ο πλωτός κλωβός. Τα ψάρια διατηρούνται αιχμάλωτα μέσα σε ένα μεγάλο δίχτυ σε σχήμα θύλακα το οποίο στερεώνεται στον βυθό και συγκρατείται στην επιφάνεια από ένα ορθογώνιο ή κυκλικό πλωτό πλαίσιο, αρχικά από μπαμπού και στη συνέχεια – πολύ γρήγορα – από πλαστικό. Οι Ιάπωνες εκτρέφουν μέσα σε αυτούς τους κλωβούς μαγιάτικα και σπαρίδες.

Οι κλωβοί φτάνουν στην Ευρώπη την κατάλληλη ώρα, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, για να χρησιμοποιηθούν στη δοκιμαστική εκτροφή ενός νέου είδους: του σολομού του Ατλαντικού. Η εκκόλαψή του έχει εξελιχθεί εδώ και πολλά χρόνια και παράγει ικανό αριθμό νεαρών σολομών δηλαδή γόνων που έχουν αναπτύξει την ικανότητα να ζουν στο θαλάσσιο περιβάλλον. Αρχίζει έτσι επομένως ταχύτατα η πάχυνση των εν λόγω νεαρών σολομών στη θάλασσα, μέσα σε πλωτούς κλωβούς, μέχρι να φτάσουν σε μέγεθος ενήλικου ιχθύος. Η ευρωπαϊκή εκτροφή σολομού εξελίσσεται σε μία από τις επιτυχίες των δεκαετιών του 1970 και του 1980. Λόγω της σπανιότητάς του, ο άγριος σολομός αποτελούσε προϊόν πολυτελείας.

Τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 αναπτύσσεται μια άλλη μορφή εντατικής θαλασσοκαλλιέργειας: η θαλασσοκαλλιέργεια των πλατύψαρων. Οι πλωτοί κλωβοί δεν είναι κατάλληλοι για τα συγκεκριμένα ψάρια τα οποία ζουν σε αμμώδεις πυθμένες. Έτσι, ώθηση στην ανάπτυξη της εκτροφής του καλκανιού στην Γαλικία δίνει η χρήση δεξαμενών στην ξηρά, οι οποίες τροφοδοτούνται με θαλασσινό νερό.

Όμως, οι πρόοδοι της τεχνολογίας ανακυκλοφορίας ανοίγουν νέες προοπτικές για τη θαλασσοκαλλιέργεια στην ξηρά. Αρχίζει δοκιμαστικά η εκτροφή νέων ειδών, όπως της γλώσσας, η οποία εκτρέφεται μέσα σε πεπλατυσμένες λεκάνες τοποθετημένες η μία πάνω στην άλλη. Επιπλέον, η δυνατότητα ελέγχου των παραμέτρων του νερού, ιδίως δε της θερμοκρασίας του, εξασφαλίζουν την απεξάρτηση από τις κλιματικές συνθήκες.

Η θαλασσοκαλλιέργεια στην ανοιχτή θάλασσα είναι το νέο πεδίο στο οποίο στρέφουν την προσοχή τους οι έρευνες στον τομέα της ευρωπαϊκής υδατοκαλλιέργειας. Όμως, οι τεχνολογικές προκλήσεις είναι τεράστιες. Η Μεσόγειος είναι μία από τις βαθύτερες θάλασσες παγκοσμίως, ενώ ο βορειοανατολικός Ατλαντικός συγκαταλέγεται μεταξύ των περιοχών με τους δυνατότερους ανέμους και τα μεγαλύτερα κύματα στον κόσμο.

Θα πρέπει να αναπτυχθούν νέα συστήματα για τον περιορισμό των ψαριών…

Ένα είναι βέβαιο πως στην Ελλάδα η σύγχρονη υδατοκαλλιέργεια έχει μέλλον  …

by Anna Halkia

 

 

 

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Αεικαλλιέργεια… μια ενδιαφέρουσα επιστήμη!!!

Ο  ορισμός αεικαλλιέργεια προέρχεται από τις λέξεις αειφόρος + καλλιέργεια και πιστεύω πως είναι η πιο πιστή ελληνική απόδοση της λέξης permaculture.

Όμως τι είναι η αεικαλλιέργεια/περμακουλτούρα;

Η αεικαλλιέργεια είναι μια επιστήμη σχεδιασμού οικοσυστημάτων.Εμπνέεται από τους νόμους της φύσης και εντάσσει τους ανθρώπους σε αρμονία με τα  ζώα, τα φυτά,το νερό, και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ώστε να παρέχει την τροφή, την στέγη και την ενέργεια που χρειαζόμαστε με βιώσιμο τρόπο.
Επιπλέον εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα των φυσικών πόρων για τις επερχόμενες γενιές. Ασχολείται με όλες τις πλευρές της ζωής, το οικιστικό περιβάλλον, την ενέργεια, την παραγωγή τροφής, την προσαρμοστικότητα στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες της ζωής, και την ομαλή και δημιουργική συμβίωση όλων των μορφών ζωής στον πλανήτη. Συνδυάζει την πανάρχαια με τη σύγχρονη επιστημονική γνώση και τεχνολογία .

Πρόκειται για ένα σύστημα σχεδιασμού και διαχείρισης αγροτικά παραγωγικών συστημάτων, που έχουν την ποικιλομορφία, τη σταθερότητα και την προσαρμοστικότητα των φυσικών οικοσυστημάτων.

Στοχεύει στην αρμονική ενσωμάτωση του ανθρώπου στο τοπίο που τον περιβάλλει – και στη διαμόρφωση του τοπίου αυτού έτσι ώστε να εξασφαλίζει στον άνθρωπο τροφή, ενέργεια, ασφάλεια και τις υπόλοιπες υλικές και μη-υλικές ανάγκες του με βιώσιμο τρόπο. Χωρίς μόνιμη καλλιέργεια η κοινωνική σταθερότητα δεν είναι εφικτή.

Η  φιλοσοφία της αεικαλλιέργειας είναι της συνεργασίας και όχι του ανταγωνισμού με τη φύση· της προσεκτικής παρατήρησης και όχι της παρατεταμένης δράσης· της προσέγγισης των ζωντανών συστημάτων για όλες τις λειτουργίες τους και όχι μόνο για την απόδοση ενός και μοναδικού προϊόντος από αυτά· και της διαχείρισης των οικοσυστημάτων με τρόπο που να τους επιτρέπει να εκδηλώνουν την ιδία τους εξέλιξη.

Η  βάση της περμακουλτούρας είναι ο σχεδιασμός με στόχο τη βελτίωση ενός συστήματος και είναι εν δυνάμει εφαρμόσιμη σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Επικεντρώνεται όμως σε ήδη κατοικημένη και σε αγροτική γη.

Η διαφορά ανάμεσα σε ένα καλλιεργημένο (σχεδιασμένο) οικοσύστημα και σε ένα φυσικό είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ειδών (και της βιομάζας) στην καλλιεργημένη οικολογία προορίζεται για τη χρήση των ανθρώπων ή των ζώων που αυτοί εκτρέφουν. Αποτελούμε ένα πολύ μικρό μέρος του συνόλου των ειδών στη φύση, και έχουμε στην άμεση διάθεσή μας μόνο ένα πολύ μικρό μέρος από τα προϊόντα, τη “σοδειά” αυτού του συνόλου. Ο σχεδιασμός της ανθρώπινης κατοικίας είναι ανθρωπο-κεντρικός, με την έννοια ότι αποσκοπεί κυρίως στη κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών.

Αυτός είναι ένας λογικός στόχος, αλλά είναι ανάγκη να τον εμπλουτίσουμε με μία φυσικο-κεντρική ηθική, που αποσκοπεί κυρίως στην προστασία της φύσης. Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα για τη φύση εάν δεν ελέγξουμε την απληστία μας και εάν δεν φροντίσουμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας κοντά στο χώρο που ζούμε.

Έχουμε κακοποιήσει το περιβάλλον και ξεφορτωθεί τα απόβλητά μας σε οικοσυστήματα που δεν χρειαζόταν να διαταράξουμε στο ελάχιστο, εάν σχεδιάζαμε και χρησιμοποιούσαμε κατάλληλα τα σπίτια και τους κήπους μας.
Εάν χρειάζεται να καθορίσουμε έναν κώδικα δεοντολογίας για τα φυσικά οικοσυστήματα, ας είναι ο παρακάτω:
1. Ανυποχώρητη αντίθεση στη περαιτέρω διατάραξη των φυσικών δασών που έχουν απομείνει, και όπου οι περισσότεροι ζωντανοί οργανισμοί βρίσκονται ακόμη σε ισορροπία
2. Δυναμική αποκατάσταση και σταθεροποίηση των υποβαθμισμένων και κατεστραμμένων φυσικών συστημάτων
3. Δημιουργία φυτικών συστημάτων για την προσωπική μας χρήση στην ελάχιστη δυνατή έκταση γης που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για την συντήρησή μας
4. Δημιουργία καταφυγίων για φυτά και ζώα σπανίων ή απειλούμενων ειδών

Μπορούμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα του κόσμου σε έναν κήπο όπως λέει ο Geoff Lawton ένας από τους πιο καταξιωμένους δασκάλους στον χώρο της περμακουλτούρας.

By Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , ,

Αλόη

Η Αλόη (Aloe Vera) έχει γίνει το νούμερο ένα σε πωλήσεις συμπλήρωμα διατροφής . Είναι να απορεί κανείς γιατί αυτό το προϊόν βρίσκεται παντού από την οδοντόπαστα μέχρι και σε βιταμίνες.

Κάθε μεγάλη ανακάλυψη ξεκινά με μια ερώτηση. Για τον Χριστόφορο Κολόμβο, ήταν «η γη είναι πραγματικά επίπεδη;» Οι αδελφοί Wright ρώτησαν αν ο άνθρωπος μπορούσε να πετάξει. Για τον Κλίντον Χάουαρντ, η ερώτηση ήταν «τι είναι το φυτό αλόη βέρα που της δίνει ένα τέτοιο ευρύ φάσμα οφελών για την υγεία;» Το ερώτημα αυτό ώθησε τον να περάσει τα επόμενα 11 χρόνια και εκατομμύρια δολάρια στην έρευνα του για την αλόη βέρα .

Το αποτέλεσμα ήταν ότι κατάφερε να απομονώσει το πιο ευεργετικό συστατικό της αλόη, τον πολυσακχαρίτη. Αυτός και η επιστημονική του ομάδα του ανακάλυψαν ότι τα ειδικά αυτά μόρια του σακχάρου είναι υπεύθυνα για την ρύθμιση του ανοσοποιητικού. Πριν από αυτή τη πρωτοποριακή έρευνα, δεν ξέραμε ακριβώς γιατί οι άνθρωποι κράτησαν ένα φυτό αλόη στο περβάζι του παραθύρου της κουζίνας τους και σπάζανε τα φύλλα του, όταν κάποιος στην οικογένεια καιγόταν.

Μόλις ο Χάουαρντ Κλίντον συνειδητοποίησε πόσα πολλά είναι τα οφέλη της αλόης βέρα άρχισε την εμφιάλωσή της σε χυμό για κατανάλωση.

Ακόμη οι Αιγύπτιοι την ονόμαζαν «φυτό της αθανασίας», ενώ ο θρύλος λέει πως υπήρξε το μυστικό ομορφιάς της Κλεοπάτρας και της Νεφερτίτης.

Το φυτό αυτό έχει μεγάλη ικανότητα προσαρμογής κι αυτός είναι ο λόγος που συναντάται σε διάφορα πλάτη και μήκη της γης. Απαιτείται περίοδος 4- 5 ετών για να φτάσει στο στάδιο της ωρίμανσης και παραμένει παραγωγικό για 3 έως 9 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, που φτάνει τα 12 χρόνια, μπορεί να παράγει περισσότερα από 80 φύλλα. Η αλόη χρησιμοποιείται ευρέως στην πρακτική βοτανοθεραπεία καθώς και σε φαρμακευτικά σκευάσματα φυτικής προέλευσης.

Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέχρι και στη βιομηχανία τροφίμων και τη ζυθοποιία για την πικρή του γεύση. Ειδικότερα, η γέλη της αλόης που προέρχεται από κεντρικό τμήμα του φύλλου, έχει πολλαπλές φαρμακευτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται για διάφορες δερματικές παθήσεις, ερεθισμούς, πληγές, καψίματα, εκδορές αλλά και ως συστατικό σε πολλά καλλυντικά για την ενίσχυση και βελτίωση του δέρματος. Τα φυτά μπορούν να δώσουν 16- 20 φύλλα τον χρόνο και με μια πυκνότητα της τάξης των 5.000 φυτών ανά στρέμμα, οι αποδόσεις σε γέλη ανέρχονται στους 18 τόνους.

Οι τιμές του νωπού προϊόντος είναι αρκετά ευμετάβλητες. Κυμαίνονται στα 6- 16 δολάρια ανά τόνο.

Η διάδοσή της στον δυτικό κόσμο και στην Αμερική οφείλεται κυρίως στους Ισπανούς, οι οποίοι τη φύτευαν στις αποικίες τους και τη χρησιμοποιούσαν για την αντιμετώπιση στομαχικών και εντερικών διαταραχών.

By Anna Halkia

 

 

Ετικέτες: , , , , , ,

 
Αρέσει σε %d bloggers: