RSS

Tag Archives: μποστανάκι

Καλλιέργεια …κάτω από το έδαφος!!!

Ιάπωνες επιστήμονες, έχουν καταφέρει να καλλιεργήσουν περισσότερα από 100 διαφορετικά αγροτικά προϊόντα, από ρύζι και σιτάρι μέχρι φρούτα και οπωροκηπευτικά, αποκλειστικά με τεχνητό φως! Η επαναστατική μέθοδος, η οποία ενώνει τον παραδοσιακό τρόπο καλλιέργειας με την πιο εκλεπτυσμένη μορφή της τεχνολογίας, ξεκίνησε να εφαρμόζεται το 2005 στα περίχωρα του Τόκιο.

Μετά από επτά χρόνια ερευνών, τα θερμοκήπια με το τεχνητό φως προκρίνονται από τα Ηνωμένα Εθνη ως η πιο ενδεδειγμένη λύση για το επισιτιστικό πρόβλημα του πλανήτη, καθώς οι Ιάπωνες επιστήμονες κατάφεραν να επιτύχουν κάτι που μέχρι πρότινος θεωρείτο αδύνατον. Στην ουσία, οι ερευνητές έχουν κατορθώσει να… προσομοιώσουν το ηλιακό φως, αλλά και τις ατμοσφαιρικές συνθήκες ενός χωραφιού!

Τα τελευταία χρόνια, ο τεχνητός φωτισμός χρησιμοποιείται σε ανθοκομικά θερμοκήπια, τα οποία βασίζονται κυρίως σε θερμικούς λαμπτήρες που δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για τη μαζική παραγωγή λουλουδιών σε χώρες με ψυχρό κλίμα. Οι Ιάπωνες επιστήμονες κατάφεραν να πάνε τη μέθοδο του τεχνητού φωτισμού… έναν αιώνα μπροστά. Τα δικά τους θερμοκήπια δεν μιμήθηκαν μόνο τη θερμότητα ή το φως που παράγει ο ήλιος, αλλά και όλες τις ιδιότητες του ηλιακού φωτός, όπως την ηλιακή ακτινοβολία ή τις τριών ειδών υπέρυθρες ακτίνες που εκπέμπονται στον πλανήτη μας από το κεντρικό ουράνιο σώμα του ηλιακού μας συστήματος.

by Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , ,

Καλλιεργώντας… με την τεχνολογία!!!

 

Οι νέοι και οικολογικοί τρόποι καλλιέργειας βρίσκουν σύμμαχο στις νέες τεχνολογίες. Τα ζιζάνια σε χωράφια και κήπους θα μπορούν μελλοντικά να εξουδετερώνονται με ακτίνες λέιζερ.

Ο πιο γνωστός τρόπος καταπολέμησης των ανεπιθύμητων ζιζανίων είναι με τη χρήση φυτοφαρμάκων, τα οποία θεωρούνται βλαβερά για τα φυτά αλλά και τον ανθρώπινο οργανισμό, ενώ και η τιμή τους είναι συχνά ιδιαίτερα «τσουχτερή».

Εναλλακτικές λύσεις για την καταπολέμηση των επιβλαβών ζιζανίων φιλοδοξεί να δώσει μία ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου Leipniz και του Κέντρου Λέιζερ στο Ανόβερο. Οι έρευνές τους επικεντρώνονται σε μεθόδους εξουδετέρωσης των «εισβολέων» με ακτίνες λέιζερ. Έχει στόχο την κατασκευή μικρών ρομπότ και μη επανδρωμένων ιπτάμενων συσκευών που θα κάνουν το απαραίτητο ξεκαθάρισμα του αγρού σημαδεύοντας και εξουδετερώνοντας τα ζιζάνια από τη ρίζα τους.

Ωστόσο είναι δύσκολη η χρήση λέιζερ σε μεγάλα χωράφια.

Ακόμη πρέπει να διασφαλιστεί ότι τα ρομπότ θα μπορούν να ξεχωρίζουν την καλλιέργεια από τα βλαβερά φυτά, ώστε να μην χρησιμοποιούν άκριτα τις ακτίνες λέιζερ εναντίον όλων.

Η χρήση ακτινών λέιζερ μπορεί σύντομα να επεκταθεί σε θερμοκήπια και γεωργικές σχολές. Σε μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις ωστόσο πρέπει να ξεπεραστούν ακόμη αρκετά προβλήματα. Η προσαρμογή των μικρών ρομπότ πάνω σε τρακτέρ ή σε αγροτικές μηχανές δε διασφαλίζει την απαραίτητη σταθερότητα και ακρίβεια κατά τη στόχευση, εξαιτίας των υπερβολικών κραδασμών.

Η μέθοδος των ακτινών λέιζερ κατά των ζιζανίων παρουσιάζει κατά τους επιστήμονες ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους υδροβιότοπους, όπου η χρήση ζιζανιοκτόνων είναι αυστηρά απαγορευμένη.

By Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , , ,

Κάνναβη…μήπως είναι μια λύση στην κρίση;

Σύμφωνα με έναν μύθο ο πρίγκιπας Σιντάρτα που αργότερα έγινε Βούδας, δηλαδή ένας «φωτισμένος», έφτασε στην κατάσταση αυτή, γιατί επί έξι χρόνια έτρωγε μόνο σπόρους κάνναβης.

Δεν ήξερα ότι οι σπόροι της κάνναβης περιέχουν, αμέσως μετά τη σόγια, το υψηλότερο ποσοστό πρωτεϊνών στο φυτικό βασίλειο και ότι είναι άριστο διατροφικό μέσο, ούτε ότι η βιομάζα της κάνναβης δίνει μεθανόλη και υγρό καύσιμο που ανταγωνίζεται το πετρέλαιο, τον άνθρακα ή την πυρηνική ενέργεια, με ανυπολόγιστα ευεργετικές συνέπειες για το περιβάλλον. …

Σε αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η κατοχή και η εμπορία σπόρων κάνναβης δεν θεωρείται ποινικό αδίκημα, αφού δεν περιέχουν την ουσία τετραϋδροκανναβινόλη, η οποία θεωρείται υπεύθυνη για τις ψυχοτρόπες ιδιότητες του φυτού.

Η σύνθεση των πρωτεϊνών των σπόρων της κάνναβης είναι μοναδική στο φυτικό βασίλειο, Οι σπόροι της περιέχουν αμινοξέα σε ιδανικές αναλογίες και παρέχουν στον οργανισμό δομικά υλικά για τη σύνθεση πρωτεϊνών που ενισχύουν το αμυντικό του σύστημα …

Οι σπόροι της κάνναβης αποτελούν ένα βασικό διατροφικό μέσο, στο οποίο περιέχονται φυτικές πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας και αμινοξέα που ενισχύουν το αμυντικό του σύστημα απέναντι σε διάφορους λοιμογόνους παράγοντες. … (πιστεύεται ότι θεραπεύει πολλές ασθένειες , ακόμη κ κάποια ήδη καρκίνου)

Μέχρι το 1800, το λάδι από τους σπόρους της κάνναβης κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κατανάλωσης φωτιστικού λαδιού …

Ενώ οι σπόροι της κάνναβης αποτελούν ένα βασικό διατροφικό μέσο, στο οποίο περιέχονται φυτικές πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας και αμινοξέα που ενισχύουν το αμυντικό του σύστημα απέναντι σε διάφορους λοιμογόνους παράγοντες. …

Οι Σπόροι Κάνναβης μπορούν να φυτευτούν υπαίθρια κάτω από τον ήλιο…

Στο βόρειο ημισφαιρίο οι Σπόροι Κάνναβης φυτεύονται συνήθως στα τέλη Μαΐου ή του στις αρχές Ιουνίου, έτσι ώστε οι εγκαταστάσεις μπορούν να έχουν πλήρεις τέσσερις μήνες της επέκτασης …

Για χιλιάδες χρόνια, όλα σχεδόν τα χρώματα και τα βερνίκια που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος παράγονταν απ την κάνναβη ή περιείχαν λάδι από τους σπόρους της …

Καννάβεως φυτά που καλλιεργούνται για βιομηχανική χρήση και η συγκομιδή για τους ίνες, σπόροι, έλαια και άλευρα …

Στην Ελλάδα όπως και στις περισσότερες χώρες του κόσμου η κατοχή σπόρων ινδικής κάνναβης είναι απολύτως νόμιμη …

Τα είδη της κάνναβης, αν και μοιάζουν μορφολογικά μεταξύ τους, παρουσιάζουν και σημαντικές διαφορές με κυριότερη την διαφορετική περιεκτικότητα του κάθε είδους σε ορισμένες δραστικές ουσίες, όπως είναι τετραϋδροκανναβινόλη (ΤHC) – η ψυχοδραστική ουσία της κάνναβης. …

Όταν, στη δεκαετία του ’30, οι νέες τεχνικές θερισμού και επεξεργασίας της κάνναβης έγιναν διαθέσιμες και οικονομικά ανεκτές, ο δρόμος για την μαζική πλέον παραγωγή κάνναβης άρχισε να ανοίγει …

Γιατί α) η κάνναβη, σε αντίθεση με τα δέντρα του δάσους, αυτοανανεώνεται κάθε χρόνο και β) από κάθε 1 στρέμμα κάνναβης παράγεται πολτός κυτταρίνης ίσος μ αυτόν που βγαίνει από 4,1 στρέμματα άλλων δέντρων …

Η ινδική κάνναβη είναι μια άγρια ποικιλία του φυτού, που αποτελεί και τη συνηθέστερη ποικιλία του φυτού που καλλιεργείται παράνομα με σκοπό την παραγωγή ναρκωτικών ουσιών, λόγω της μεγαλύτερης περιεκτικότητάς της σε κανναβινοειδή σε σχέση με την ήμερη κάνναβη που είναι καταλληλότερη για βιομηχανικές εφαρμογές. …

Η κάνναβη είναι φυτό του γένους των κνιδωδών, περιλαμβάνει ένα μόνο είδος, την Κάνναβη την ήμερη (Cannabis sativa) και υπάρχει στη φύση σε περισσότερες από εκατό παραλλαγές (cannabis indica, cannabis ruderalis, κ.α.), που διαφέρουν μεταξύ τους κυρίως ως προς την περιεκτικότητά τους σε ορισμένες δραστικές ουσίες …

Για ολόκληρες χιλιετηρίδες η κάνναβη έπαιζε καθοριστικό ρόλο στην επιβίωση του ανθρώπου ως πηγή ενέργειας, διατροφής, και ένδυσης και ως θεραπευτικό και ευφορικό μέσο …

Σε ένα μικρό χωριό της Ισπανίας ,την Καταλωνίας οι αρχές προσπαθούν να μετατρέψουν τις κοινοτικές εκτάσεις σε φυτείες ινδικής κάνναβης και να βρουν έτσι την λύση στα οικονομικά προβλήματα ,τα χρέη και την ανεργία.

Στον σύλλογο θα παραχωρηθούν 70 στρέμματα για καλλιέργεια.

Ο δήμαρχος της Ρασκέρα Μπερνάτ Πελίζα, που ανήκει στο Καταλανικό Δημοκρατικό Αριστερό κόμμα, θεωρεί την κίνηση αυτή ως ευκαιρία “παραγωγής πλούτου και δημιουργίας θέσεων εργασιας”, με τους αντιπάλους του να φοβούνται ότι το χωριό τους θα μετατραπεί σε άνδρο παρανομίας και εμπόρων ναρκωτικών.

Προσθέτει δε πως “το προϊόν θα κατευθύνεται αποκλειστικά σε μέλη του συλλόγου και δεν θα είναι μόνο κάνναβη, αλλά θα γίνεται εναλλαγή καλλιεργειών μαζί με δημητριακά και σακχαροκάλαμο”.

Ο Σύλλογος Κάνναβης για Προσωπική Χρήση της Βαρκελώνης, μέλος ενός αναδυόμενου κινήματος συλλόγων μαριχουάνας στη χώρα, θα καταβάλλει στη Ρασκέρα 650.000 Ευρώ ετησίως για να μπορεί να καλλιεργεί στις εκτάσεις της.

Οι Αρχές της Ρασκέρα υποστηρίζουν πως θα δημιουργηθούν 40 θέσεις εργασίας, ενώ η κοινότητα θα μπορέσει να αποπληρώσει τα δάνεια ύψους 1,3 εκατ. Ευρώ που τη βαρύνουν σε διάστημα δύο ετών.

Η συμφωνία θα μετατρέψει τη μικρή ισπανική πόλη, από παραδοσιακό παραγωγό ελιάς, αμυγδάλου και κτηνοτροφικών προϊόντων σε έναν από τους μεγαλύτερους νόμιμους προμηθευτές κάνναβης στην Ευρώπη.

By Anna Halkia

 

 

Ετικέτες: , , , , , , ,

Ενεργειακά φυτά

 Μίσχανθος…ένα ενεργειακό καλλωπιστικό φυτό

Στην Ευρώπη ήρθε ως καλλωπιστικό φυτό από τη νοτιανατολική Ασία όπου κατάγεται. Στη συνέχεια η ζωηρή βλάστηση και η   πλούσια παραγωγή βιομάζας το   έκαναν αντικείμενο μελέτης ως ενεργειακό   φυτό. Στη χώρα μας καλλιεργείται ακόμα πειραματικά.

Ο μίσχανθος είναι ένα πολυετές   αγρωστώδες φυτό. Καλλιεργείται για την πλούσια βιομάζα του, η οποία μετά από συμπίεση συσσωματώνεται και   παράγεται στερεό καύσιμο (πελέτες), το οποίο με την καύση του παράγει   θερμότητα ή ηλεκτρική ενεργεία.

Ο   πολλαπλασιασμός του μίσχανθου   γίνεται κυρίως με ριζώματα.

Φυτεύεται τον Απρίλιο όταν η θερμοκρασία εδάφους ξεπεράσει τους 10ο C, σε βάθος 3-6 εκατοστά, περίπου1.500 φυτά ανά στρέμμα.

Ο μίσχανθος είναι φυτό θερμών κλιμάτων και γι’ αυτό απαιτεί υψηλές θερμοκρασίες για την άριστη ανάπτυξή του.Ο μίσχανθος, όπως και ο αραβόσιτος, είναι φυτά, τα οποία είναι πιο αποδοτικά στο να μετατρέπουν την ηλιακή ακτινοβολία σε βιομάζα.

Το νερό είναι σημαντικό για την ανάπτυξη του μίσχανθου.

Οι αποδόσεις είναι περίπου στους 2,5 τόνους ξηράς ουσίας ανά στρέμμα. Η καλλιέργεια έχει διάρκεια ζωής περισσότερο από 15 χρόνια και οι απαιτήσεις της είναι ελάχιστες μετά τα δυο πρώτα χρόνια εγκατάστασης.

By Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , ,

Λούπινα

 

 

Το λούπινο είναι ένα άγριο χόρτο ,και κατά την αρχαιότητα, ο Διοσκουρίδης, θεμελιωτής της φαρμακολογίας, ξεχώριζε δύο είδη ένα γλυκό και ένα πικρό.

Ο Αθηναίος λέει ότι τα λούπινα είναι, σαν τα ρεβίθια, μια τροφή για τους πεινασμένους. Ακόμη και στον 19ο αιώνα, οι κάτοικοι της Μάνης, που ξεχώριζαν για τη φτώχεια τους, ήταν γνωστοί σαν «λουπινοφάγοι».

Για την πικρή γεύση του λούπινου υπάρχει μια ιστορία που αποδίδεται στον Ζήνωνα από το Κίτιο, που ήταν ο θεμελιωτής της Στωικής σχολής. Σύμφωνα με αυτή την ιστορία, ο Ζήνων σύγκρινε τον εαυτό του με ένα λούπινο που ξεπικραίνει όταν μουσκεύει σε υγρό, όπως και ο ίδιος γινόταν πιο ευγενικός όταν έπινε κρασί.

Τα λούπινα ήταν και η ειδική τροφή των επισκεπτών του Νεκρομαντείου στον Αχέρωντα, σαν προετοιμασία για την επικοινωνία τους με τους νεκρούς. Ορισμένα αλκαλοειδή, που περιέχουν τα λούπινα, προκαλούν έκσταση και ελλάτωση των αισθήσεων, όπως το ήθελαν οι μάντεις για να επιτύχουν την επικοινωνία με τις ψυχές των πεθαμένων.

Στα χωριά της Μάνης η σπορά του λούπινου γινόταν τον Νοέμβριο και η συγκομιδή τον Ιούλιο μήνα. Διαμορφωνόταν στο χωράφι ένας χώρος σαν αλώνι και εκεί γινόταν το «κοπάνισμα» με διχάλα για να απελευθερωθεί ο καρπός από το φλοιό, ακολουθούσε το λίκνισμα για να ξεχωρίσει ο καρπός και στη συνέχεια η μεταφορά του στο σπίτι. Τον Αύγουστο σε καζάνια πλάι στη θάλασσα έβραζαν τα λούπινα τα έβαζαν σε λιναρένιες σακκούλες και επί οκτώ ημέρες παρέμεναν οι σακούλες με τα λούπινα στη θάλασσα, ώστε να ξεπικρίσουν. Στη συνέχεια τα άπλωναν στη γη να ξεραθούν με τη βοήθεια του ήλιου και τα αποθήκευαν.

Οι φλοιοί, τα τσόφλια, τα «λουβιά» όπως τα ονομάζουν αποτελούσαν τροφή για τα αιγοπρόβατα. Υπάρχουν μερικοί λάτρεις του λούπινου που καλλιεργούν ακόμη. Τα λούπινα είναι πολύ νόστιμη τροφή σε χλωρή μορφή, δηλ. μόλις ξεπικρίσουν και χωρίς να ξεραθούν στον ήλιο.

Σε περιοχές µε χωράφια φτωχά, χωρίς δυνατότητα ποτίσµατος και µε δροσερό καιρό, ταιριάζει η καλλιέργεια γλυκών λούπινων.

Σε πολύ καλές συνθήκες η απόδοση µπορεί να φθάσει έως και 500 κιλά καρπό το στρέµµα.

 

By Anna Halkia

 

 

Ετικέτες: , , , , ,

Βιολογική μηδική

Η κοινή μηδική είναι ένα πολυετές ψυχανθές φυτό(5–6 έτη) που κατάγεται από τη Νοτιοδυτική Ασία και συγκεκριμένα από την περιοχή του Ιράν, Ιράκ και Τουρκμενιστάν.

Στην Ελλάδα ήρθε κατά τους Ελληνοπερσικούς πολέμους, τον 5ο αιώνα π.Χ.

Η μηδική είναι το σπουδαιότερο χορτοδοτικό φυτό σε παγκόσμια κλίμακα, γεγονός που οφείλεται στην υψηλή θρεπτική του αξία. Το χόρτο της μηδικής είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, ανόργανα άλατα και βιταμίνες.

Χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή στα σιτηρέσια βοοειδών, αιγοπροβάτων, χοίρων και πουλερικών, με τον περιορισμό ότι μπορεί να προκαλέσει τυμπανισμό στα μηρυκαστικά εφόσον καταναλωθεί χλωρή.

Καλλιεργητικές απαιτήσεις: Η μηδική χαρακτηρίζεται από ευρεία προσαρμοστικότητα και μπορεί να καλλιεργηθεί σε περιοχές με ποικίλες κλιματικές συνθήκες. Όμως προσαρμόζεται καλύτερα σε περιοχές με ήπιο χειμώνα και ζεστό καλοκαίρι. Απαιτεί σημαντικές ποσότητες νερού για την ανάπτυξή της και για το λόγο αυτό θεωρείται απαραίτητη η άρδευσή της όταν καλλιεργείται σε ξηρές περιοχές.

Επίσης μπορεί να καλλιεργηθεί και σε ορεινές περιοχές επειδή αντέχει αρκετά στο κρύο. Όσον αφορά τις εδαφικές της απαιτήσεις, η μηδική παρουσιάζει μεγάλη προσαρμοστικότητα.

Ως ψυχανθές φυτό, η μηδική έχει την ικανότητα να δεσμεύει άζωτο και επομένως η καλλιέργειά της δεν είναι απαιτητική σε αζωτούχο λίπανση. Επιπλέον, λόγω της αζωτοδεσμευτικής ικανότητάς της καθώς και του εκτεταμένου ριζικού της συστήματος, βοηθά στη βελτίωση της δομής του εδάφους και στον εμπλουτισμό του με θρεπτικά στοιχεία.

Η απόδοση της συμβατικής καλλιέργειας μηδικής φτάνει κατά μέσο όρο τα 1366 κιλά/στρέμμα. Ενώ η απόδοση της βιολογικής μηδικής φτάνει τα 1245 κιλά/στρέμμα.

Όσον αφορά την τιμή παραγωγού, για τη βιολογική μηδική, φτάνει κατά μέσο όρο τα 0,2 €/κιλό και η συμβατική μηδική (0,17 €/κιλό).

Το μέσο κόστος παραγωγής της βιολογικής μηδικής φτάνει τα 206,5 €/στρέμμα.

Κέρδος βιολογικής και συμβατικής μηδικής: Η μέση ακαθάριστη τιμή ανά στρέμμα βιολογικής μηδικής ανέρχεται στα 317,8 € αυξημένη κατά 28,87% σε σχέση με αυτή της συμβατικής (246,18 €).

by Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , ,

Αεικαλλιέργεια… μια ενδιαφέρουσα επιστήμη!!!

Ο  ορισμός αεικαλλιέργεια προέρχεται από τις λέξεις αειφόρος + καλλιέργεια και πιστεύω πως είναι η πιο πιστή ελληνική απόδοση της λέξης permaculture.

Όμως τι είναι η αεικαλλιέργεια/περμακουλτούρα;

Η αεικαλλιέργεια είναι μια επιστήμη σχεδιασμού οικοσυστημάτων.Εμπνέεται από τους νόμους της φύσης και εντάσσει τους ανθρώπους σε αρμονία με τα  ζώα, τα φυτά,το νερό, και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ώστε να παρέχει την τροφή, την στέγη και την ενέργεια που χρειαζόμαστε με βιώσιμο τρόπο.
Επιπλέον εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα των φυσικών πόρων για τις επερχόμενες γενιές. Ασχολείται με όλες τις πλευρές της ζωής, το οικιστικό περιβάλλον, την ενέργεια, την παραγωγή τροφής, την προσαρμοστικότητα στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες της ζωής, και την ομαλή και δημιουργική συμβίωση όλων των μορφών ζωής στον πλανήτη. Συνδυάζει την πανάρχαια με τη σύγχρονη επιστημονική γνώση και τεχνολογία .

Πρόκειται για ένα σύστημα σχεδιασμού και διαχείρισης αγροτικά παραγωγικών συστημάτων, που έχουν την ποικιλομορφία, τη σταθερότητα και την προσαρμοστικότητα των φυσικών οικοσυστημάτων.

Στοχεύει στην αρμονική ενσωμάτωση του ανθρώπου στο τοπίο που τον περιβάλλει – και στη διαμόρφωση του τοπίου αυτού έτσι ώστε να εξασφαλίζει στον άνθρωπο τροφή, ενέργεια, ασφάλεια και τις υπόλοιπες υλικές και μη-υλικές ανάγκες του με βιώσιμο τρόπο. Χωρίς μόνιμη καλλιέργεια η κοινωνική σταθερότητα δεν είναι εφικτή.

Η  φιλοσοφία της αεικαλλιέργειας είναι της συνεργασίας και όχι του ανταγωνισμού με τη φύση· της προσεκτικής παρατήρησης και όχι της παρατεταμένης δράσης· της προσέγγισης των ζωντανών συστημάτων για όλες τις λειτουργίες τους και όχι μόνο για την απόδοση ενός και μοναδικού προϊόντος από αυτά· και της διαχείρισης των οικοσυστημάτων με τρόπο που να τους επιτρέπει να εκδηλώνουν την ιδία τους εξέλιξη.

Η  βάση της περμακουλτούρας είναι ο σχεδιασμός με στόχο τη βελτίωση ενός συστήματος και είναι εν δυνάμει εφαρμόσιμη σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Επικεντρώνεται όμως σε ήδη κατοικημένη και σε αγροτική γη.

Η διαφορά ανάμεσα σε ένα καλλιεργημένο (σχεδιασμένο) οικοσύστημα και σε ένα φυσικό είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ειδών (και της βιομάζας) στην καλλιεργημένη οικολογία προορίζεται για τη χρήση των ανθρώπων ή των ζώων που αυτοί εκτρέφουν. Αποτελούμε ένα πολύ μικρό μέρος του συνόλου των ειδών στη φύση, και έχουμε στην άμεση διάθεσή μας μόνο ένα πολύ μικρό μέρος από τα προϊόντα, τη “σοδειά” αυτού του συνόλου. Ο σχεδιασμός της ανθρώπινης κατοικίας είναι ανθρωπο-κεντρικός, με την έννοια ότι αποσκοπεί κυρίως στη κάλυψη των ανθρώπινων αναγκών.

Αυτός είναι ένας λογικός στόχος, αλλά είναι ανάγκη να τον εμπλουτίσουμε με μία φυσικο-κεντρική ηθική, που αποσκοπεί κυρίως στην προστασία της φύσης. Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα για τη φύση εάν δεν ελέγξουμε την απληστία μας και εάν δεν φροντίσουμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας κοντά στο χώρο που ζούμε.

Έχουμε κακοποιήσει το περιβάλλον και ξεφορτωθεί τα απόβλητά μας σε οικοσυστήματα που δεν χρειαζόταν να διαταράξουμε στο ελάχιστο, εάν σχεδιάζαμε και χρησιμοποιούσαμε κατάλληλα τα σπίτια και τους κήπους μας.
Εάν χρειάζεται να καθορίσουμε έναν κώδικα δεοντολογίας για τα φυσικά οικοσυστήματα, ας είναι ο παρακάτω:
1. Ανυποχώρητη αντίθεση στη περαιτέρω διατάραξη των φυσικών δασών που έχουν απομείνει, και όπου οι περισσότεροι ζωντανοί οργανισμοί βρίσκονται ακόμη σε ισορροπία
2. Δυναμική αποκατάσταση και σταθεροποίηση των υποβαθμισμένων και κατεστραμμένων φυσικών συστημάτων
3. Δημιουργία φυτικών συστημάτων για την προσωπική μας χρήση στην ελάχιστη δυνατή έκταση γης που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για την συντήρησή μας
4. Δημιουργία καταφυγίων για φυτά και ζώα σπανίων ή απειλούμενων ειδών

Μπορούμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα του κόσμου σε έναν κήπο όπως λέει ο Geoff Lawton ένας από τους πιο καταξιωμένους δασκάλους στον χώρο της περμακουλτούρας.

By Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , ,

Αλόη

Η Αλόη (Aloe Vera) έχει γίνει το νούμερο ένα σε πωλήσεις συμπλήρωμα διατροφής . Είναι να απορεί κανείς γιατί αυτό το προϊόν βρίσκεται παντού από την οδοντόπαστα μέχρι και σε βιταμίνες.

Κάθε μεγάλη ανακάλυψη ξεκινά με μια ερώτηση. Για τον Χριστόφορο Κολόμβο, ήταν «η γη είναι πραγματικά επίπεδη;» Οι αδελφοί Wright ρώτησαν αν ο άνθρωπος μπορούσε να πετάξει. Για τον Κλίντον Χάουαρντ, η ερώτηση ήταν «τι είναι το φυτό αλόη βέρα που της δίνει ένα τέτοιο ευρύ φάσμα οφελών για την υγεία;» Το ερώτημα αυτό ώθησε τον να περάσει τα επόμενα 11 χρόνια και εκατομμύρια δολάρια στην έρευνα του για την αλόη βέρα .

Το αποτέλεσμα ήταν ότι κατάφερε να απομονώσει το πιο ευεργετικό συστατικό της αλόη, τον πολυσακχαρίτη. Αυτός και η επιστημονική του ομάδα του ανακάλυψαν ότι τα ειδικά αυτά μόρια του σακχάρου είναι υπεύθυνα για την ρύθμιση του ανοσοποιητικού. Πριν από αυτή τη πρωτοποριακή έρευνα, δεν ξέραμε ακριβώς γιατί οι άνθρωποι κράτησαν ένα φυτό αλόη στο περβάζι του παραθύρου της κουζίνας τους και σπάζανε τα φύλλα του, όταν κάποιος στην οικογένεια καιγόταν.

Μόλις ο Χάουαρντ Κλίντον συνειδητοποίησε πόσα πολλά είναι τα οφέλη της αλόης βέρα άρχισε την εμφιάλωσή της σε χυμό για κατανάλωση.

Ακόμη οι Αιγύπτιοι την ονόμαζαν «φυτό της αθανασίας», ενώ ο θρύλος λέει πως υπήρξε το μυστικό ομορφιάς της Κλεοπάτρας και της Νεφερτίτης.

Το φυτό αυτό έχει μεγάλη ικανότητα προσαρμογής κι αυτός είναι ο λόγος που συναντάται σε διάφορα πλάτη και μήκη της γης. Απαιτείται περίοδος 4- 5 ετών για να φτάσει στο στάδιο της ωρίμανσης και παραμένει παραγωγικό για 3 έως 9 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, που φτάνει τα 12 χρόνια, μπορεί να παράγει περισσότερα από 80 φύλλα. Η αλόη χρησιμοποιείται ευρέως στην πρακτική βοτανοθεραπεία καθώς και σε φαρμακευτικά σκευάσματα φυτικής προέλευσης.

Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέχρι και στη βιομηχανία τροφίμων και τη ζυθοποιία για την πικρή του γεύση. Ειδικότερα, η γέλη της αλόης που προέρχεται από κεντρικό τμήμα του φύλλου, έχει πολλαπλές φαρμακευτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται για διάφορες δερματικές παθήσεις, ερεθισμούς, πληγές, καψίματα, εκδορές αλλά και ως συστατικό σε πολλά καλλυντικά για την ενίσχυση και βελτίωση του δέρματος. Τα φυτά μπορούν να δώσουν 16- 20 φύλλα τον χρόνο και με μια πυκνότητα της τάξης των 5.000 φυτών ανά στρέμμα, οι αποδόσεις σε γέλη ανέρχονται στους 18 τόνους.

Οι τιμές του νωπού προϊόντος είναι αρκετά ευμετάβλητες. Κυμαίνονται στα 6- 16 δολάρια ανά τόνο.

Η διάδοσή της στον δυτικό κόσμο και στην Αμερική οφείλεται κυρίως στους Ισπανούς, οι οποίοι τη φύτευαν στις αποικίες τους και τη χρησιμοποιούσαν για την αντιμετώπιση στομαχικών και εντερικών διαταραχών.

By Anna Halkia

 

 

Ετικέτες: , , , , , ,

Γλιστρίδα …αντι για σολομό !!!

Η γλιστρίδα προέρχεται από την  Περσία και είναι πολύ γνωστή στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ευρώπη και στην Ασία .Ωστόσο παραγωγή της γλιστρίδαςαντράκλας) είναι δύσκολο να γίνει, αφού βρίσκεται… παντού! ‘Όταν όμως είναι προϊόν βιολογικής γεωργίας τότε η γευστική και η θεραπευτική της αξία γίνεται μεγαλύτερη.

Στους κήπους όπου βγαίνει συνήθως ξεπατώνεται και πετιέται. Όμως σιγά σιγά επανέρχεται στις διατροφικές μας συνήθειες και ξαναχρησιμοποιείται. Ο κόσμος το μαθαίνει και αρχίζουν να τη χρησιμοποιούν αρκετές ταβέρνες σε χωριάτικες και κρητικές σαλάτες αντί για σταμναγκάθι.

Θεραπευτικές ιδιότητες

Η χρήση της γλιστρίδας ως θεραπευτικού φυτού στην Ευρώπη, στο Ιράν και στην Ινδία έχει ιστορία τουλάχιστον 2.000 ετών και πιθανότατα καταναλωνόταν ως λαχανικό πολλά χρόνια πριν. Στην αρχαία Ρώμη η γλιστρίδα ήταν για την θεραπεία των πονοκεφάλων, της δυσεντερίας, και των δαγκωμάτων από σαύρες. Βέβαια τότε δεν γνώριζαν ότι είναι πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και σε αντιοξειδωτικά απαραίτητα για την υγεία.

Μάλιστα η γλιστρίδα είναι από παλαιά πολύτιμο φυτό για τη θεραπεία των προβλημάτων του ουροποιητικού και του πεπτικού συστήματος. Ανοίγει την όρεξη και έχει επουλωτικές ιδιότητες. Κοπανισμένη μάλιστα συμβάλλει στην αντιμετώπιση των εγκαυμάτων.

Η γλιστρίδα χρησιμοποιείται σε σαλάτες ως δροσιστικό και θεωρείται, ως βότανο, κατάλληλο καθαρτικό του αίματος. Πολλές φορές καθίσταται ενοχλητικό στους λαχανόκηπους λόγω της αφθονίας του όπου η εκρίζωσή του θα πρέπει να γίνει πριν ανθίσει και «σποριάσει» που ομολογουμένως οι σπόροι του είναι πολυπληθείς και πολύ μικροί. Επίσης ένα είδος αντράκλας καλλιεργείται ιδιαίτερα ως καλλωπιστικό φυτό επειδή παράγει άνθη όλο το Καλοκαίρι.

Η γλυστρίδα είναι πλούσια σε Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα.

Γιατί λοιπόν να τρώμε τον σολομό και όχι την γλυστρίδα που την έχουμε όλοι στις γλάστρες και στους κήπους μας;

By Anna Halkia

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , ,

Η καλλιέργεια στην αρχαία Ελλάδα !!!

Ο μεγάλος Ρώσος φυσιολόγος Τιμιριάζεφ έλεγε: ‘Η τέχνη της γεωργίας επικεντρώνεται σε ένα σημείο. Στη θρέψη και τη λίπανση των φυτών’.

Το έδαφος είναι ένα πολύπλοκο τριφασικό σύστημα που αποτελείται από τη στερεή, υγρή και αέρια φάση. Η στερεή φάση περιλαμβάνει οργανικά και ανόργανα τεμαχίδια, που περιέχουν αποθέματα θρεπτικών στοιχείων σε οργανικές ή ανόργανες μορφές. Η ανοργανοποίηση οργανικών πηγών παρέχει θρεπτικά στοιχεία σε διαθέσιμες για τα φυτά μορφές.

Τα φυτά δεν προσλαμβάνουν οργανικά στοιχεία όπως πιστεύεται από πολλούς οι οποίοι υποστηρίζουν μόνο την οργανική λίπανση και αρνούνται την ανόργανη λίπανση. Τα φυτά προσλαμβάνουν τα θρεπτικά στοιχεία μόνο υπό ανόργανη μορφή, υπό μορφή ιόντων. Η υγρή φάση του εδάφους είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά των θρεπτικών στοιχείων.

Η αποσύνθεση των οργανικών ενώσεων και η διάλυση των ανόργανων ενώσεων τα μετατρέπουν σε διαλυτές μορφές. Η εδαφική υγρασία αποτελεί την προϋπόθεση για την πρόσληψη των θρεπτικών στοιχείων από τα φυτά και τη μεταφορά τους εντός αυτών.

Συχνά όμως δημιουργείται πρόβλημα στα φυτά τόσο από έλλειψη, όσο και από περίσσεια υγρασίας στο έδαφος. Τέλος, η αέρια φάση, δηλαδή ο αερισμός του εδάφους, επηρεάζει την ανάπτυξη των ριζών . Η έλλειψη αερισμού στο ριζικό σύστημα προκαλεί την γνωστή ασφυξία στα φυτά και ιδίως στα δένδρα.

Η λίπανση στην αρχαία Ελλάδα: Το θέμα της λίπανσης απασχόλησε τον γεωργό από τα αρχαία χρόνια, οπωσδήποτε πριν ακόμη και από την εποχή του Ομήρου. Ο άνθρωπος έγκαιρα κατάλαβε ότι η συνεχής καλλιέργεια φυτών, εξαντλεί τα εδάφη και τα καθιστά άγονα. Επειδή στην αρχαία Ελλάδα εφαρμοζόταν η μονοκαλλιέργεια, η εξάντληση των εδαφών και ιδίως ορισμένων θρεπτικών στοιχείων από αυτά, ήταν πιο γρήγορη από το αν εφαρμοζόταν η εναλλαγή καλλιεργειών, η γνωστή αμειψισπορά. Η αμειψισπορά εμφανίζεται κατά τη Ρωμαϊκή εποχή και αναφέρεται από τον μεν Βιργίλιο ως ‘mutato sidere’ και από τον Πλίνιο ως ‘Ordo’.

Οι αρχαίοι Έλληνες συνέλαβαν πολύ νωρίς τη σημασία της κόπρου των ζώων για την αναβάθμιση των εδαφών και τον εφοδιασμό των φυτών με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία. Το κόπρισμα εθεωρείτο από τις σπουδαιότερες εργασίες του γεωργικού επαγγέλματος.

Ο Ξενοφών για το θέμα αυτό γράφει: ούτε ότι αγνόησε κάποιος πόσο καλό είναι για τη γη να αναμειγνύεται με κοπριά.

Ο Πλίνιος αναφέρεται στην παράδοση των στάβλων του Αυγείου, οι οποίοι καθαρίστηκαν από τον Ηρακλή και θεωρεί το γεγονός αυτό ως κόπρισμα των αγρών και φυσικά την χρησιμοποίηση για πρώτη φορά της κόπρου ως λιπάσματος.

Ο Θεόφραστος αναφέρεται στην επενέργεια της κόπρου για την πρωιμότητα των φυτών και ότι η κοπριά βοηθά σε μεγάλο βαθμό στο να θερμαίνει και να κάνει το έδαφος ελαφρότερο.

Ο Θεόφραστος ταξινομεί ως εξής τα διάφορα είδη της κόπρου. Από τις ζωϊκές κόπρους πρώτη θεωρεί των χοίρων , δεύτερη της γίδας, τρίτη του προβάτου, τέταρτη των βοειδών και πέμπτη των αλόγων.

Επίσης πιστεύει ότι κάθε είδος κόπρου δεν είναι κατάλληλη για όλα τα είδη της γης και για όλες τις καλλιέργειες. Κόπρος δυνατή, δηλαδή πλούσια σε άζωτο δεν είναι κατάλληλη για τα σιτηρά, γιατί προκαλεί το πλάγιασμά τους. Η κόπρος των χοίρων, κατά το Θεόφραστο, είναι πιο δυνατή από όλες, είχε τη δύναμη να μεταβάλει τη φύση των προϊόντων. Έτσι καθιστούσε γλυκά τα ξινά ρόδια.

Άλλα φυσικά λιπάσματα: Εκτός από την κόπρο οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν και άλλα φυσικά λιπάσματα. Τα σκουπίδια και τα απορρίματα των βυρσοδεψείων χρησιμοποιούνταν ιδίως για τα καρποφόρα δένδρα. Τα χλωρά λιπάσματα, τα χόρτα των αγρών τα οποία θάβονταν με τα εαρινά κυρίως οργώματα.

Ακόμη για την διαφύλαξη της γονιμότητας των καλλιεργούμενων εδαφών και εξασφάλιση μιας κάποιας αειφορίας, οι αρχαίοι Έλληνες απαγόρευαν τη βόσκηση ζώων εντός των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Η απαγόρευση ίσχυε ακόμη και για τα χωράφια που βρίσκονταν σε αγρανάπαυση.

Στη Μακεδονία και στη Θεσσαλία, έσπερναν το φθινόπωρο κουκκιά, ίσως και άλλα ψυχανθή, τα οποία παράχωναν με το όργωμα όταν αυτά βρίσκονταν στην άνθηση.Τα κουκκιά φαίνεται ότι λιπαίνουν το έδαφος χωρίς να το επιβαρύνουν λόγω του ότι το κάνουν χαλαρότερο και γιατί σαπίζουν εύκολα, γι΄αυτό και αυτοί που κατοικούν γύρω από τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία, όταν ανθίζουν τα κουκιά οργώνουν τα χωράφια.

Αγρανάπαυση: Η λίπανση μέσω της αγραναπαύσεως δηλαδή της νέας γής. Κατά την αρχαιότητα, ενώ όπως προαναφέρθηκε δεν εφαρμοζόταν η αμειψισπορά (εναλλαγή καλλιεργειών), εφαρμοζόταν με μεγάλη συχνότητα η αγρανάπαυση. Παρατηρήθηκε, ότι ύστερα από μακρά περίοδο καλλιέργειας, η παραγωγή ενός αγρού που σπερνόταν κάθε χρόνο, γινόταν επί μάλλον και μάλλον μικρότερη. Το έδαφος εγήρασκε όπως και οι άνθρωποι και το εγκατέλειπαν για να πάνε λίγο μακρύτερα και να καλλιεργήσουν άλλο έδαφος, το οποίο ήταν ακόμη παρθένο.

Την μέθοδο της αγρανάπαυσης όπως είναι γνωστό έχει υιοθετήσει σήμερα και η Ευρωπαϊκή Ένωση και την ενθαρρύνει με τη χορήγηση ειδικών επιδοτήσεων.

Όταν παρατηρούσαν ότι η γη αδυνάτιζε και δεν μπορούσε να παρέχει τροφή ακόμα και στα αγριόχορτα, τότε μεταχειρίζονταν ένα έσχατο μέσο. Συγκέντρωναν στο άγονο αυτό χωράφι ξηρά ξύλα, κλαδιά και άγρια χόρτα και τα έκαιγαν. Η στάχτη άφηνε στο έδαφος ανόργανα θρεπτικά στοιχεία και κυρίως κάλιο.

Τα ορυκτά λιπάσματα: Οι αρχαίοι Έλληνες, αν και γνώριζαν και τα ορυκτά λιπάσματα, τα χρησιμοποιούσαν πολύ λιγότερο. Πολλές φορές η απλή ανάμιξη γαιών καλυτερεύει το έδαφος. Ένα πολύ ελαφρό χαλαρό έδαφος μπορούσε να καταστεί ανεκτικότερο, ενώ ένα βαρύ αδιαπέραστο να καταστεί ελαφρότερο και περισσότερο διαπερατό. Αναμείγνυαν τους διαφόρους τύπους του εδάφους, όπως το ελαφρύ με το βαρύ και το βαρύ με το ελαφρύ και το άγονο με το γόνιμο, με τον ίδιο τρόπο και το ερυθρό με το λευκό και όποια άλλη διαφορετικότητα υπάρχει.

Ο Πλίνιος αναφέρει τη χρήση της λευκής αργίλου, η οποία αναμφίβολα ισοδυναμεί με την αργιλασβέστωση. Πιστεύεται ότι η Αθηναϊκή γιορτή των Σκιροφορείων σχετιζόταν με τη χρησιμοποίηση από τους Έλληνες γεωργούς του γύψου και του ασβέστη. Τα δύο αυτά ορυκτά χρησιμοποιούνται και σήμερα στη σύγχρονη γεωργία. Η γύψος χρησιμοποιείται στην εξυγίανση αλατούχων εδαφών, ενώ η άσβεστος στη διόρθωση της οξύτητας (pH) πολύ όξινων εδαφών.

Χρησιμοποιείται επίσης σε ασβεστόφιλα φυτά όπως είναι η μηδική. Το ασβέστιο δε υπό μορφή διαφόρων ανόργανων και οργανικών σκευασμάτων, χρησιμοποιείται ευρύτατα σήμερα κυρίως στη δενδροκομία, αλλά και στη λαχανοκομία, για την αντιμετώπιση πληθώρας φυσιολογικών ανωμαλιών οι οποίες σχετίζονται με έλλειψη ασβεστίου, ή με μη ισόρροπη σχέση αυτού με άλλα στοιχεία και κυρίως του αζώτου, του καλίου και του μαγνησίου.

Τα χημικά λιπάσματα: Η χρήση των χημικών λιπασμάτων εμφανίστηκε για πρώτη φορά με τη χρησιμοποίηση νίτρου στην Αίγυπτο. Το νίτρο μάλιστα έφερε την ονομασία ‘λίτρον’. Πότιζαν τις κράμβες με νιτρικά ύδατα για να τις κάνουν τρυφερότερες. Αναφέρεται μάλιστα ότι η κράμβη η οποία καλλιεργείτο στην Ερέτρεια, την Κύμη και τη Ρόδο, είχε το όνομα ‘αλμυρίς’.

 

By Anna Halkia

 
Σχολιάστε

Posted by στο 22 Απριλίου, 2012 in Κουτσομπολιά του αγρού

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , ,

 
Αρέσει σε %d bloggers: